Nasze Przedszkole

2

Zapraszamy na wirtualny spacer po przedszkolu.
                           Zapraszają dzieci.

Odwiedza nas...

Odwiedza nas 288 gości oraz 0 użytkowników.

Przedszkole

Przedszkole

Drodzy Rodzice, kochane Przedszkolaki

Dział: Co w trawie piszczy? piątek, 26 czerwiec 2020 09:12

Minął kolejny rok szkolny, nadszedł czas wypoczynku i przygód.

Wszystkim wychowankom, ich rodzicom i opiekunom życzymy wspaniałych, pogodnych i bezpiecznych wakacji. Niech ten letni czas będzie pełen wrażeń i niezapomnianych chwil.

Wracajcie do nas wypoczęci i pogodni.

Grono Pedagogiczne Przedszkola Miejskiego nr 20

im. Przyjaciół Przyrody

PODZIĘKOWANIA

Dział: Co w trawie piszczy? piątek, 26 czerwiec 2020 09:06

Drodzy rodzice, kochane dzieci!

Dziś dobiegł końca kolejny rok szkolny, wyjątkowo bo w warunkach zdalnego nauczania.

 Dlatego drodzy Rodzice, chcemy Wam podziękować za włożony trud i poświęcenie. Za zaangażowanie, wsparcie i otuchę, za cierpliwość i wyrozumiałość wobec nowych nikomu nieznanych sytuacji.

Wam drogie Przedszkolaki dziękujemy za wywiązywanie się z obowiązków na miarę Waszych możliwości. Za ciężką pracę w domu w okresie zdalnego nauczania. Z podziwem myślimy o Was jak wiele było chęci do pracy.

Dla wszystkich był to okres nowych wyzwań i zwiększonego wysiłku. Każde z Was i nas również nauczyło się czegoś nowego i cennego. Życzymy Wam z całego serduszka, abyśmy we wrześniu mogli już spotkać się w salach naszego przedszkola.

A więc do zobaczenia…..

Grono Pedagogiczne Przedszkola Miejskiego nr 20

im. Przyjaciół Przyrody

Samodzielność 3-latka

Dziecko od momentu przyjścia na świat ma w sobie niezwykły potencjał rozwojowy, skłaniający je do zdobywania nowych doświadczeń i umiejętności. Zadaniem rodzica jest takie kierowanie rozwojem dziecka, aby nie hamować tego entuzjazmu poznawczego. Wyręczając przedszkolaka w czynnościach, które umie już sam wykonać, możesz urazić jego godność i dumę z samodzielności, a nawet zrazić do czynienia dalszych postępów.

Warto jest więc uzbroić się w cierpliwość i jak najwcześniej rozpocząć naukę podstawowych umiejętności samoobsługowych.

Dzięki temu dziecko szybciej utrwali sobie schematy i zasady postępowania, a także zwiększy się jego poczucie własnej wartości dzięki zdobywaniu autonomii.

Samodzielność trzylatka, czyli co Twoje dziecko powinno wykonywać samo:

  • samo myje zęby i ręce
  • samodzielnie je
  • potrafi nalać napój z butelki lub dzbanka
  • wykonuje pierwsze proste domowe obowiązki
  • kontroluje czynności fizjologiczne, korzystając z toalety
  • umie jeść przy stole, na swoim wyznaczonym miejscu
  • korzysta ze zwykłego kubka lub kubka niekapka
  • umie się rozbierać i ubierać (potrzebuje pomocy przy guzikach, zamkach błyskawicznych)
  • wkłada buty

Nauka samodzielności przedszkolaka

Pewne umiejętności są niezbędne do samodzielnego funkcjonowania dziecka poza środowiskiem domowym. Przedszkolak jest w trakcie ich nabywania i często jeszcze potrzebuje pomocy i wsparcia. Udany start w przedszkolu nie oznacza, że dziecko ma być w pełni samodzielne – nauczyciele są po to, by je wspierać. Należy pamiętać, że wspieranie nie polega wyręczaniu dziecka. Najlepsze efekty przedszkolak osiąga, gdy jest zachowana spójność między wymogami przedszkolnymi i domowymi. Współpraca rodziców z gronem pedagogicznym znacznie przyspiesza rozwój samodzielności dziecka, poprzez wyznaczanie tych samych celów i bycia konsekwentnym.

Nauka samodzielnego jedzenia

Początkowo trzylatek może mieć trudności z utrzymaniem łyżki i widelca, często się brudzi i wylewa. W tym okresie ważne jest aby dziecko nie zniechęcało się i próbowało samodzielnie jeść, dlatego nie wyręczamy dziecka, a pokazujemy w atmosferze wspierającej jak sobie radzić. Nigdy nie karzemy i nie   krzyczymy na dziecko za nieudane próby, wolne tempo jedzenia i niezgrabne ruchy. Chwalimy kiedy samodzielnie zjadło. Pamiętajmy, że dzieci uczą się samodzielności małymi krokami. Bądźmy konsekwentni, jeżeli wymagamy od dziecka samodzielnego jedzenia jednego dnia, nie wyręczajmy go poprzez karmienie następnego dnia. Gdyż wówczas uczymy dziecko, że warto poczekać, pokręcić nosem, bo w końcu i tak go ktoś nakarmi – nie o to nam chodzi. Gdy dziecko potrafi sprawnie jeść rozwijajmy jego samodzielność poprzez możliwość posmarowania sobie (tępym) nożem kanapki, nalania z dzbanka wody do kubeczka, nakrycia do stołu i posprzątania po jedzeniu. Ważne aby zdawać sobie sprawę, że dziecko nie tylko uczy się umiejętności samodzielnego jedzenia, ale również ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową, oraz koncentrację uwagi.

Nauka ubierania się

Podczas samodzielnego ubierania dziecko ćwiczy nie tylko umiejętności samoobsługowe i swoją niezależność, ale również motorykę dużą i małą (np. .przy zakładaniu spodni/ sweterka, rozpinaniu guzików), koordynację pracy obu rąk (zakładanie skarpetek, bucików), czy koncentracji uwagi i koordynacji ruchów ręki i oczu (wiązanie bucików, zapinanie guzików, suwaka itp.). Ubierając i rozbierając dzieci zabieramy im możliwość ćwiczenia szeregu umiejętności, które przekładają się na sprawności ruchowe czy grafomotoryczne dziecka. Wiedząc co dziecko powinno umieć zrobić dla swojej normy wiekowej wymagajmy podstawowych umiejętności i wspierajmy rozwój trudniejszych. Możemy pomóc dziecku poprzez wykonywanie danej umiejętności (np. zakładania bucików) jego rączkami, najlepiej z zza pleców dziecka. W ten sposób dziecko częściowo zaangażowane jest w czynność samoobsługową i ma możliwość uczenia się sekwencji poszczególnych ruchów w celu osiągnięcia danej sprawności. Chwalmy i dostrzegajmy najmniejsze starania dziecka   budując jego motywację do działania.

Nauka higieny

W wieku przedszkolnym dziecko nabywa umiejętności sygnalizowania potrzeby fizjologicznej, korzystania z toalety, używania papieru toaletowego i mycia rąk zawsze po skorzystaniu z toalety, przyjściu ze spaceru i przed posiłkami. Po posiłkach prócz namydlenia rączek czeka maluszka mycie buzi i ząbków. Poza samymi czynnościami higienicznymi dziecko musi wykonać szereg innych im towarzyszących, jak: podciąganie rękawów, odkręcenie i zakręcenie kranu, wyciśnięcie pasty, zakręcenie tubki z pastą, rozpięcie spodenek, wciąganie rajstop i spodni, spuszczenie wody, opuszczenie klapy,   itd. Poza samą nauką samoobsługi dziecko znów ma możliwość ćwiczenia koordynacji, motoryki, współpracy obu rąk. Pozwólmy na samodzielne wykonanie sekwencji czynności poprzedzających sam akt higieniczny, jak i następujących po nim. Czynność samoobsługową powinniśmy postrzegać właśnie jako sekwencję kroków składającą się na określoną umiejętność, a nie tylko pojedynczą czynność. Tylko wtedy dziecko dąży do osiągnięcia pełnej samodzielności w danym zakresie. I tak np. na umiejętność samodzielnego mycia rąk będzie składała się sekwencja czynności takich jak: pójście do łazienki, zapalenie światła, podciągnięcie rękawów, odkręcenie kranu, namydlenie rąk, opłukanie, zakręcenie kranu, wytarcie rąk w ręcznik, opuszczenie rękawów, zgaszenie światła, opuszczenie łazienki. Częste skracanie tej sekwencji jedynie do włożenia rąk pod bieżącą wodę i wytarcie znacznie ogranicza rozwój samodzielności dziecka. Nie bójmy się zachlapanych bluzeczek i mokrych rękawów, lepiej przygotować ubranko na zmianę nie pozbawiając dziecka doświadczeń, a na pewno zobaczymy szybkie efekty jego starań.

Organizacja i przebieg procesu adaptacyjnego dzieci trzyletnich do przedszkola

Rozwój człowieka dokonuje się w środowisku, w którym żyje i wchodzi w szereg relacji. Szczególny wpływ wywiera przy tym środowisko społeczne. Stajemy się jego członkami w momencie przyjścia na świat.

Dziecko zaczyna swój rozwój w środowisku rodzinnym, czuje się w nim bezpieczne i kochane. W momencie rozpoczęcia funkcjonowania w środowisku instytucjonalnym, często pojawiają się trudności. Należy przy tym pamiętać, że warunkiem prawidłowego rozwoju dziecka jest prawidłowe przystosowanie się do nowych warunków, nowego środowiska. Problem przystosowania staje się szczególnie istotny w świetle teorii, które określają proces przystosowania jako szczególnie istotny dla przyszłych społecznych doświadczeń dziecka. Organizacja i przebieg procesu adaptacji dzieci trzyletnich do przedszkola może mieć decydujące znaczenie dla rozwoju dziecka.

Co to jest adaptacja?

Adaptacja to inaczej przystosowanie lub dostosowanie naszego zachowania do wymogów sytuacji i środowiska. Na adaptację składają się procesy akomodacji i asymilacji. W terminologii psychologii ewolucyjnej, adaptacja oznacza mechanizm biologiczny lub psychiczny, który powstał w toku ewolucji danego gatunku. Efektem działania tego mechanizmu jest przystosowanie się organizmu do określonego układu warunków środowiska.

Zagadnienie przystosowania wydaje się być szczególnie istotne zarówno dla rodziców jak i pedagogów. Te dwa podmioty są odpowiedzialne za charakter przebiegu adaptacji dziecka do przedszkola. Ważna jest tego świadomość, która powinna zaowocować partnerską współpracą .

W kontekście powyższych rozważań, warto zastanowić się na czym polega przystosowanie i co się z nim wiąże. Poznanie owego procesu przystosowania, nawet w niewielkim zakresie, może ustrzec przed wieloma błędami zarówno nauczycieli jak i rodziców.

Proces i przebieg przystosowania dziecka

Wielu badaczy uważa wiek przedszkolny za okres krytyczny w kontekście rozwoju człowieka. Zwraca na to uwagę również M. Suświłło, która stwierdza, że jest to czas „osiągania kolejnego stadium dojrzałości fizjologicznej organizmu i rozwoju intelektualnego, budowania podstawowych struktur osobowości, to złoty wiek uczenia się, zdobywania doświadczeń społecznych.” [1]

Okazuje się, że przystosowanie dziecka do przedszkola odgrywa szczególnie istotne znaczenie dla przyszłych społecznych kontaktów dziecka. W psychologii funkcjonuje przekonanie, że pierwsze społeczne kontakty dzieci, utrwalają się i wpływają na funkcjonowanie człowieka w ciągu życia. To pierwsze przejście dziecka: ze środowiska rodzinnego do środowiska przedszkolnego, będzie rzutowało na charakter późniejszych zmian w życiu dziecka. Zwraca na uwagę to uwagę m.in. W.D. Wall, E.B. Hurlock i inni.

Dobrze zorganizowany i kierowany proces przystosowania dziecka do przedszkola może stać się stymulatorem pozytywnych zmian rozwojowych. Najważniejszym warunkiem, jest organizacja procesu adaptacyjnego na miarę możliwości dziecka. Trzylatek sam nie jest w stanie pokierować tym procesem, należy więc wspomóc jego wysiłki stwarzając odpowiednie ku temu środowisko wychowawcze.

Przystosowanie jest wyrazem zaakceptowania nowych warunków, odnalezienia się w nowej roli, pragnienia zmian wewnętrznych i zewnętrznych. Nowe sytuacje, ludzie mobilizują dziecko do działania tylko wtedy, gdy dane środowisko zaspokaja jego podstawowe potrzeby, a w nich szczególnie istotną potrzebę bezpieczeństwa. M. Suświłło stwierdza, że „poznawanie przez dziecko nowego środowiska społecznego jest szansą na wzbogacenie i stymulację procesów rozwojowych, uspołecznienie, ale tylko wówczas, gdy jest ono zaakceptowane“. [2]

E.B. Hurlock ukazuje znaczenie przystosowania w prawidłowym rozwoju psychicznym dziecka, w jego pojmowaniu własnej osoby, a przede wszystkim w poczuciu szczęścia. Autorka stwierdza, że „aby dzieci były szczęśliwe, muszą się dobrze przystosować psychicznie i społecznie.” [3] Dziecko, które cieszy się adaptacją społeczną ze strony osób, na których jej zależy, łatwiej można uszczęśliwić.

Prawidłowy przebieg adaptacji dziecka 3 letniego w przedszkolu

Ogromny wpływ na sposób i jakość przystosowania dziecka do przedszkola oprócz poziomu psychofizycznego dzieci, a także środowiska rodzinnego, odgrywa sposób, w jaki placówka organizuje proces adaptacji. Równie ważną kwestią jest to w jaki sposób przebiega ów proces. Istotna jest także świadomość środowiska przedszkolnego, co do zadań jakie zobowiązana jest realizować jako instytucja otaczająca fachową opieką dzieci trzyletnie, uwzględniając specyfikę trudnego okresu adaptacji.

Dziecko przekracza próg przedszkolny z bagażem doświadczeń, nawyków, przyzwyczajeń itd. W nowym środowisku zetknie się ono z wieloma wymogami, ograniczeniami, zasadami- to dla dziecka wielka trudność. Zarówno przedszkole jak i dziecko, posiadają swoje wymagania i oczekiwania odnośnie współpracy. Wymagania przedszkola wobec dzieci są jednakowe, natomiast możliwości dzieci są bardzo zróżnicowane. Rozwój psychofizyczny u różnych dzieci jest różny. W owych rozbieżnościach dostrzec można problem, w takim zorganizowaniu działań, które zapewniłyby odpowiednie możliwości rozwoju każdemu dziecku. Należy przy tym pamiętać, że nie należy traktować dziecka jako jednostki pasywnej w toku adaptacji. Zwraca na to uwagę między innymi D. Klus- Stańska, M. Suświłło, J. Lubowiecka i inni.

M. Suświłło stwierdza, że przystosowanie dziecka do życia zbiorowego „wyznaczane jest współdziałaniem różnorodnych czynników tworzących skomplikowany splot determinantów genetycznych i środowiskowych.” [4]
Znajomość możliwości przystosowawczych dziecka, wynikających głównie z jego właściwości rozwojowych, jest nieodzowna zarówno dla rodziców jak i pedagogów. Autorka stwierdza, że dana wiedza jest im potrzebna „aby mogli właściwie rozpoznawać zachowania dziecka, dostrzegać pojawiające się trudności, dostarczać bodźców do uczenia się.”[5]

Natomiast D. Klus -Stańska zwraca uwagę na fakt, że znajomość pewnych sposobów przystosowania „czyni ten proces bardziej manipulnowalnym dla pedagoga i stwarza możliwość takiego kierowania środowiska wychowawczego, by stawało się ono stymulatorem tych form przystosowania, które (…) umożliwiają dziecku zaspokojenie jego potrzeb w sposób aprobowany społecznie.”

Proces adaptacji do przedszkola z perspektywy dziecka

Analizując proces adaptacji z perspektywy dziecka J. Lubowiecka stwierdza, że nauczyciele i rodzice zobowiązani są wspomóc dziecko w tych, jakże trudnych dla niego chwilach. Powinni oni stworzyć warunki do tego, aby pomóc dziecku zmniejszyć ból psychiczny. Autorka wyróżnia trzy aspekty działania przedszkola. Pierwszy wiąże się ze sposobem zaspokajania potrzeb wychowanka ze względu na jakość i tryb ich zaspokajania. Drugi stanowi warunki w jakich dziecko nawiązuje interakcje z innymi ludźmi i środowiskiem materialnym. Trzeci natomiast aspekt dotyczy sytuacji, w których to dziecko będzie miało okazję uczenia się, nowej dla niego roli członka społeczności przedszkolnej.

Według autorki przedszkole w odniesieniu do adaptacji przyjmuje dwa warianty zachowań. Pierwszy, pasywny zakłada, że dziecko zobowiązane jest do przystosowania się do wymogów, które stawia placówka. Zakłada ponadto, że pojawiające się u dziecka trudności mają tylko charakter przejściowy. Wariant drugi posiada te same cechy instytucji, które charakteryzuje przedszkole z wariantu pasywnego. Placówka w wariancie drugim zwraca jednak, największą uwagę na możliwości, trudności i potrzeby dziecka, charakteryzując się przy tym ogromna otwartością. Jest ona w stanie zmodyfikować swą rolę do „wspierającej indywidualne zdolności wychowanków oraz wykorzystywania ich szans rozwojowych, znaczących dla dalszego przebiegu tego procesu.” [7]

Bardzo ważną staje się ponadto kwestia odpowiednio dobranej kadry pedagogicznej, ponieważ zdarza się tak, że problemy dziecka związane są właśnie z nieodpowiednim podejściem nauczycielek.

Według M. Suświłło podstawą prawidłowego oddziaływania pedagogicznego, przez co prawidłowego przebiegu procesu adaptacyjnego, jest podmiotowość w interakcji nauczyciel – dziecko. Przy czym dziecko uznawane jest za pełnoprawnego uczestnika szeroko pojętego dialogu.

Zadaniem nauczyciela jest stwarzanie takich warunków, aby dziecko miało okazję do wyrażania swojej podmiotowości. Najczęściej służy do tego aktywność własna dziecka. Autorka określa warunki, za których stworzenie odpowiedzialny jest nauczyciel – mają one ułatwić dziecku przystosowanie do warunków przedszkolnych. Po pierwsze są to warunki materialne: wnętrza przedszkola, wyposażenie, pomoce, zabawki, dekoracja o ciepłym, rodzinnym klimacie. Warunki emocjonalne: miła atmosfera, ciepły, życzliwy stosunek nauczyciela do dzieci i bezpieczeństwo psychologiczne. Warunki pedagogiczne: nauczyciel ma przede wszystkim stymulować dzieci, stosować takie rozwiązania, które ulżą dziecku w trudach adaptacyjnych. Jeżeli chodzi o działalność nauczyciela w okresie wstępnej adaptacji, to jego rola powinna być przede wszystkim terapeutyczna.

Autorka stwierdza, że nierzadkie są sytuacje niewiedzy rodziców, odnośnie wymagań stawianych dziecku. W pierwszych dniach pobytu dziecko przeżywa stan w rodzaju przeciążenia informacyjnego, przy jednoczesnym poczuciu zachwianego bezpieczeństwa. Dosyć częstym błędem nauczycielek jest to, że „zbyt intensywnie próbują włączać dzieci w swoją linię działania i cały system instytucjonalnego funkcjonowania tej placówki w przeświadczeniu, że jest to najlepszy sposób pomocy dzieciom w ich adaptacji.”[8] Instytucjonalny charakter sprawowania opieki egzekwuje od dzieci dostosowanie do organizacji życia, przestrzegania określonych zasad, sposobu zaspokajania potrzeb. Dziecko dość szybko musi zapoznać się z infrastrukturą.

Program wstępnej adaptacji

Z całą pewnością prawidłowo zorganizowany przebieg procesu adaptacyjnego w przedszkolu musi obejmować „program wstępnej adaptacji”. Bardzo ważną rolę odgrywa także współpraca ze środowiskiem rodzinnym dziecka. Zarówno u rodziców jak również u nauczycieli, wiedza i doświadczenie zdobywane w trakcie spotkań adaptacyjnych, sprzyjają zmianie ich zachowań, ku odpowiedniej pomocy dziecku. Ma to także wpływ na rozwijanie postaw empatycznych, a także na lepsze rozumienie problemów dzieci związanych z adaptacją. Dzięki temu wytwarza się wokół dziecka ogólny klimat życzliwości, pomocy i akceptacji. W sytuacji, gdy dochodzi do współpracy środowiska rodzinnego i przedszkolnego, można mówić o koordynowaniu oddziaływań wychowawczych, co zawsze będzie dobrze wpływało na dziecko. Połączenie tych wszystkich czynników, będzie wyzwalało w dziecku postawę eksploracyjną względem nowego otoczenia. Wpłynie także na zaspokajanie potrzeb poznawczych i społecznych, tym samym oddali dziecko od lęku, wywołanego w głównej mierze brakiem poczucia bezpieczeństwa.

W celu zebrania opinii nauczycieli oraz rodziców na temat realizowanych programów adaptacyjnych, przeprowadziłam ankietę w pięciu białostockich placówkach przedszkolnych. Respondentami byli rodzice dzieci trzyletnich oraz nauczyciele. Pozyskane wyniki pozwoliły stwierdzić, że rodzice i nauczyciele pozytywnie ustosunkowują się do realizowanych spotkań adaptacyjnych. Obie grupy respondentów były zdania, że tego typu działania powinny być realizowane w przedszkolach przed rozpoczęciem roku szkolnego. Zarówno rodzice jak i nauczyciele stwierdzili, że działania te ułatwiły im wspomaganie dziecka w tym trudnym okresie wstępnej adaptacji. Większość realizowanych działań wydała się badanym interesująca i niezbędna w kontekście przygotowania dziecka do nowej roli. Prezentowali otwartą postawę w stosunku do możliwości dodania kolejnych działań, które miałyby odbywać się w ramach programu adaptacyjnego. Przy czym to szczególnie rodzice byli chętni do uczestnictwa w różnego rodzaju działaniach, upatrując w tym kolejną możliwość odpowiedniego przygotowania dziecka do nowego środowiska.

Przystosowanie jak wiadomo nie oznacza zupełnej zgody na wszystko co jednostka zastaje w nowym środowisku. Nie jest to nawet sytuacja pożądana z punktu widzenia jej funkcjonowania. Ważne jest jednak, żeby środowisko instytucjonalne, w tym przypadku przedszkole, stwarzało jak najlepsze warunki do wykorzystania wszystkich możliwości rozwojowych dziecka. Przy tym powinna temu towarzyszyć taka atmosfera, która będzie stymulowała rozwój, zachęcała do poznania, uczyła wiary we własne siły. Program adaptacyjny nie znosi wszystkich trudności związanych z wchodzeniem dziecka w nowe środowisko, ale „umożliwia dzieciom poznawanie nieznanego, niweluje sytuacje wywołujące przeżycia traumatyczne, sprzyja pojawianiu się odruchów orientacyjnych, badawczych, nadaje kierunek zachowaniom przystosowawczym.”[9]
Nawet najlepiej zorganizowany proces adaptacyjny nie jest w stanie zapobiec wystąpieniu szeregu trudności, nie jest to nawet wskazane. Niektórych trudności można jednak uniknąć prawidłowo organizując proces adaptacyjny, a dzięki temu zmniejszyć tak częstą rozpacz dziecka. Ogromną rolę odgrywa także środowisko rodzinne, które to w aktywny sposób powinno przygotowywać dziecko na długo przed podjęciem roli przedszkolaka.

Rodzice i nauczyciele w procesie adaptacji dziecka

Rodzice i nauczyciele w okresie adaptacji dzieci do przedszkola powinni wykazać się szczególnym wyczuciem i zrozumieniem w stosunku do dziecka. Szczególnie dlatego, że dziecko nie ujawnia wielu swoich obaw i trudności. Najczęściej jako przejaw problemów związanych z przystosowaniem, interpretuje się płacz dziecka, co nie jest do końca zasadne, ponieważ nie wszystkie dzieci okazują w ten sposób swój dramat. W takim przypadku należy wykazać się szczególną delikatnością oraz specyficznym podejściem.

Należy również pamiętać o właściwościach rozwojowych dziecka trzyletniego, które to oprócz stylu wychowania w rodzinie, a także środowiska przedszkolnego determinują proces przystosowania.

Adaptacja jest procesem, z którym każdy człowiek styka się na przestrzeni swego życia. Funkcjonujemy w świecie ciągłych zmian, wymagają one od nas swoistej elastyczności oraz otwartości na nowe sytuacje. Zmiana środowiska nie musi być czymś co niesie zagrożenie i niepewność. Człowiek dostosowuje się bez większych problemów do tego co go wzbogaca, stymuluje do rozwoju, przynosi korzyści itd., musi on jednak rozumieć i akceptować sens owej zmiany. Organizacja i przebieg procesu adaptacyjnego do przedszkola, może mieć istotny wpływ na dalszy rozwój społeczny dziecka. W tym ujęciu, zagadnienia związane z owym procesem, wydają się szczególnie istotne z punktu widzenia potrzeb i obowiązków wszystkich podmiotów adaptacji.

Izabela Szymańska (Ełk)

Bibliografia:

  1. Hurlock E.B. (1985) Rozwój dziecka, Warszawa, PWN. ([3] – str. 447)
  2. Klus – Stańska D. (1989) Aktywność jako kryterium przystosowania społeczno- osobowego dzieci; W: Hajnicz W.(red.) Warunki i formy aktywności dzieci w wychowaniu przedszkolnym, Olsztyn, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Olsztynie. ([6] – str. 31)
  3. Lubowiecka J. (2000) Przystosowanie psychospołeczne dziecka do przedszkola, Warszawa, WSiP. ([7] – str. 49)
  4. Rzadkiewicz M.(2006) Mamo, tato! Idę do przedszkola, Warszawa, WSiP.
  5. Suświłło M. (red.) (1997) Wybrane problemy wczesnej edukacji: adaptacja w przedszkolu, Olsztyn. ([1], [2] – str. 19, [4], [5] – str. 7, [8] – str. 27, [9] – str. 49)

WSZYSTKIE DZIECI NASZE SĄ...

Dział: Co w trawie piszczy? środa, 03 czerwiec 2020 21:04

Dzień Dziecka to bardzo radosny dzień dla wszystkich dzieci, taki też był i dla naszych przedszkolaków. W naszym przedszkolu tego dnia cały dzień trwała zabawa. Dzień obfitował w wiele atrakcji: malowanie na folii, malowanie siebie,tworzenie malunków kredą, rzucanie do celu, gra w kręgle oraz wiele konkursów i zabaw przy muzyce.  Nie zabrakło też smakołyków- lodów dla ochłody oraz wyśmienitych rogalików przygotowanych specjalnie z tej okazji. To był dzień pełen wrażeń, którego długo nie zapomnimy.

 

Zapraszamy do galerii zdjęć:  klik  

KOCHANE DZIECIAKI

Dział: Co w trawie piszczy? piątek, 29 maj 2020 14:51

Z okazji Dnia Dziecka

wszystkim dzieciom życzymy powodów do uśmiechu i radości.

 

Pięknych bajek na dobranoc i tylko kolorowych snów.

 

Codzień nowych interesujących przygód,

prawdziwych przyjaciół i kochającej rodziny.

 

Samych sukcesów, rozwijania swoich talentów i pasji

oraz beztroskiej zabawy.

 

Niech wasze dzieciństwo będzie bajkowe, kolorowe i radosne,

a przede wszystkim niech trwa jak najdłużej.

 

Wszystkiego najlepszego życzą:

Dyrektor, nauczyciele

i wszyscy pracownicy przedszkola.

Drodzy Rodzice.

 

Na podstawie zgromadzonych od Państwa informacji, dokonano podziału grup na dzieci leżakujące (gr I) oraz dzieci nieleżakujące (gr II). Dzieci, których rodzice nie przesłali wiadomości zwrotnej (sms) zostały przydzielone do grup przez wychowawców w oparciu o informacje dotyczącą miesiąca narodzin dziecka.

W najbliższym czasie będą dla Państwa systematycznie zamieszczane materiały dotyczące adaptacji dziecka oraz inne niezbędne informacje dotyczące rozpoczęcia edukacji przedszkolnej przez Państwa dzieci.

 

Zachęcamy do śledzenia strony internetowej przedszkola.

 

Poniżej znajdują się załączniki z listą dzieci w poszczególnych grupach oraz wychowawcami grup.

Drodzy Rodzice….

 

Z uwagi na fakt, że w kolejnym roku szkolnym edukację przedszkolną rozpoczną dwie grupy dzieci 3-letnich, istnieje konieczność dokonania podziału grup.

 

Grupa I – do tej grupy będą należały dzieci śpiące/ leżakujące (w grupie znajdują się leżaki, na których dzieci zgodnie z ramowym rozkładem dnia odpoczywają/ śpią).

Grupa II- do tej grupy będą należały dzieci nieśpiące ( w sali znajdują się wyłącznie materace, na których dzieci w razie potrzeby mają możliwość odpoczynku).

 

W związku z konieczności przydzielenia dzieci do poszczególnych grup w najbliższym czasie zostanie do Państwa przesłane zapytanie (poprzez wiadomość sms) z prośbą o Państwa sugestie/ oczekiwania. W przypadku zbyt dużej liczby dzieci w poszczególnych grupach (po zgromadzeniu i przeanalizowaniu informacji zwrotnej dotyczącej Państwa oczekiwań), decyzję o przesunięciu dziecka podejmą nauczycielki przypisane do grup, uwzględniając miesiąc narodzin dziecka.

 

Ostateczne listy dzieci z podziałem na grupy (Grupa I oraz Grupa II ) wraz z nazwiskami nauczycieli prowadzących zostaną zamieszczone na stronie internetowej przedszkola.

Drodzy Rodzice

 

Z uwagi na fakt, że w kolejnym roku szkolnym edukację przedszkolną rozpoczną dwie grupy dzieci 3-letnich, istnieje konieczność dokonania podziału grup.

 

Grupa I – do tej grupy będą należały dzieci śpiące/ leżakujące (w grupie znajdują się leżaki, na których dzieci zgodnie z ramowym rozkładem dnia odpoczywają/ śpią).

Grupa II- do tej grupy będą należały dzieci nieśpiące ( w sali znajdują się wyłącznie materace, na których dzieci w razie potrzeby mają możliwość odpoczynku).

 

W związku z konieczności przydzielenia dzieci do poszczególnych grup w najbliższym czasie zostanie do Państwa przesłane zapytanie (poprzez wiadomość sms) z prośbą o Państwa sugestie/ oczekiwania. W przypadku zbyt dużej liczby dzieci w poszczególnych grupach (po zgromadzeniu i przeanalizowaniu informacji zwrotnej dotyczącej Państwa oczekiwań), decyzję o przesunięciu dziecka podejmą nauczycielki przypisane do grup, uwzględniając miesiąc narodzin dziecka.

 

Ostateczne listy dzieci z podziałem na grupy (Grupa I oraz Grupa II ) wraz z nazwiskami nauczycieli prowadzących zostaną zamieszczone na stronie internetowej przedszkola.

Z przyjemnością informujemy, że międzyprzedszkolny  konkurs plastyczny

pt. "Szlakiem polskich i lokalnych legend" został rozstrzygnięty.

 

MIEJSCE I zajęłą:

 

 NINA SIGŁOWY 

z Przedszkola Miejskiego nr 30

 

 

MIEJSCE II

 

OSKAR CZARNIECKI

z Przedszkola miejskiego nr 15 im. "Baśniowy Dom"

 

MIEJSCE III

 

MAJA ŻOŁNIEREK

z Przedszkola Miejskiego nr 30

 

WYRÓŻNIENIE otrzymują:

 

ZUZANNA KOWALSKA- z Przedszkola Miejskiego nr 17

 

GABRIELA SŁAWEK-z Przedszkola Miejskiego nr 18

 

JAN ABRASOWICZ- z Przedszkola Miejskiego nr 18

 

JAGODA bLICHARSKA-  z Przedszkola Miejskiego nr 22 im. „Teczowe Przedszkole”

 

ALEKSANDRA NADOBNIK- z Przedszkola Miejskiego nr 15 im. „Basniowy Dom”

 

POLA GRABIAK- z Miejskiego Przedszkola Integracyjnego nr 14 im. „Przyjaciół Dzieci”

 

ANTONINA ZMORKOWSKA- BIELA- z Przedszkola Miejskiego nr 22 im."Tęczowe Przedszkole"

 

 

WSZYSTKIM UCZESTNIKOM KONKURSU GORĄCO GRATULUJEMY!!!

Main Menu